__ADNAN ORUL__

ODA.25

E.K.C.E.MUŞ

            Ozan Kardeşim Zor olduğu  günlerin her anında nasıl  bir tavırla  karşılaşıp ta taşıyan ve bu hasreti  hiçe sayarak sevdiklerinden ayrılıp yalan  dünyanın yalan  rüzgarına savrulmuş gibi kaderime yenik düşen hayatımı bu dört duvar  arasında mahkum edilse de  tek yaşama sebebi olan tek ses veren kardeşime merhaba diyerek saf ve de acemice yazdığım satırlarıma başlıyorum.

            Ozan kardeşim hayat  nasıl  gidiyor inşallah bir yaramazlık yoktur.Hayat bazen insanı hiç . ummadığı yerlere sürükler bizinde hayatınız bu dört duvar arasında sürüklenip gidiyor.Olsun be  kardeşim  Allah düşürmesin  seni fazla meşgül etmeden candan çok sevdiğim ceylan arkadaşıma son sözlerimi dile getirmek istiyorum.

            Kendim içinde . erol budan kendin bilirsin şarkısını istiyorum.ve sözü sana bırakıyorum ağzına ve de yüreğine sağlık.

MERHABA AĞLAMAYAN KIZ

            Şimdi ne söylesem ne anlatsam bilmiyorum.Belki de anlatacak belki de söylenecek çok şeyler vardır.Ama nerden başlasam ne söylesem bilmiyorum belki de boş  hayal kurup  kendimi kandırıyorum .Belki de seni  düşünüp özleyip seni konuşuyorum.

HANGİSİNİ ANLATAYIM

            Her gece başımı yastığa koyarken yüzüm duvara dönük saatlerce dilsiz duvarlarla konuşup dertlerimi sen diye anlatıyorum.Hangisini anlatayım.Sıkılıp baş ucumdaki yastığın kılıfını çıkarıp  yüzümü örtüp yastığı göğüslerimin üstüne kurup yatıyorum.Hangisini anlatayım…Yıllardır uykuya hasret kalmış güzel gözlerim kanlar dolmuş kör gibiyim.Eskisi gibi uzak mesafelere  kapalı kalan . bir kafes kuşu gibiyim.Hangisini anlatayım….yıllardır seni düşüne düşüne halsiz ve yorgun bedenim yemekten kesilip sigara ve düşüncelere kucak açan kuruyan ağacın dallarındaki kuruyan yapraklar gibi kırılıp  dertli yağan yağmurun ,çamurlu suyunda boğulup giden yıllarımı mı anlatayım.Hangisini anlatayım…Her zaman bıkmadan seni düşüne düşüne artık hevesten çıkmış ihtiyac haline gelmişsin…Hangisini anlatayım…sesime ses vermez elime el uzatmaz bir gün arayıp hatırımı sormaz sevgili  ben seni ne yapayım sen söyle sen çare bul ben sadece seni düşünmekten başka bir şey  yapmam sana olan en büyük gerçeğim bu  dört duvarlar arasında oda seni deliler gibi  düşünmektir başka bir şey değildir.Hangisini anlatayım….gül tomurcuklanıp açtığı günden itibaren güneşe tutkundur.Güneş  her ne kadar ayın görkemine kanıp ta gülü terk etse bile gül asla yıldızların görkemine kanıp güneşi unutmaz be gülüm…

ADNAN ORUL

www.djozan.com