__ABDULMECİT SOYDAN__

21/10/2010

E.K.C.E.MUŞ

Bir . unutulmayana özlem

Gün boyu dolaşır ayaklarıma

Akşamların yalnızlığında ise

Çünkü verir göz bebeklerime

Bazen gecelerime yoldaş

Sitemli bir ninni gibi

Rüzgarın söylediği

Çoğu zaman uykusuzluğun sebebi

Bir unutulmayana özlem

Elsiz bir uzanmak

Dilsiz haykırmak olmuş

Eski bir günahın bırakmadığı

Yüreksiz bir seni aramak kalmış içimde vefasız.

DÖN ARTIK

En güzel beraberlik seninle olmak diyorum

Nasıl en korkunç yalnızlık sensizlik olmaksa

Biraz . önce buradaydın aradan geçen zaman

Henüz kokunu bile dağıtmadı

Oturduğun koltukta ağırlığının izi duruyor

Dokunduğum her . yerde sıcaklığın var.

Bıraktığın her şeyde aydınlığın var

Gittin mi ben şimdi yanlızmıyım duvarlar üzerime yıkılıyor

Yüzümde parçalanıyor aynalar

Resim çerçeveleri tarifi mümkün olmayan bir boşluk içinde

Ayak sesleri gidiyor sen değilsin

Baktığımda yine de bir ümit var içimde vazgeçemediğim

Bir sigara yakıyorum ve seni arıyorum

Dumanın havada çizdiği şekillerde

Sonra ne yapacağını bilmeyen ellerime bakıyorum

Bir zaman ellerim hala ayrılırken ellerinden

Temas etmenin  hazzı içinde şaşkın ve kararsız

Oysa yokluğumun dayanılmazlığını anlatıyorum sana

Zaman hayli ilerledi evine varmış olmalısın.

Kulağım telefon sesinde beni aramanı bekliyorum

Telefon her çalışında umutla uzanıyor ellerim

Ahizeye oysa hep bir başkası çıkıyor karşıma

Kahroluyorum senden başkasının varlığına değil

Sesine bile tahammülüm yok

Artık ağır dayanılmaz saatler geçiyor nihayet

Senin sesin telefonda…

Beni anlayan o özlemli kısık sesin nasıl derken

Bile yüreğimi  heyecanla dolduran kanımı tutuşturan

Sesini işitmenin sevinci sarıyor her yerimi

Hiç bitmesin istiyorum konuşmamız senden

Başka bir şey düşündüğüm yok

Dünya umrumda değil konuşuyoruz

Ve kendine iyi bak diyorsun sana düşündüklerimi artık diyemiyorum

Boğazıma bir şeyler düğümleniyor

Ellerimde soğuk hissiz apa yalnız kalıyorum

Ayrılığın azabını çektirme artık bana

Ne olur gel artık

Sensiz ne hallerdeyim biliyormusun

Seviyorum seni.

NERDESİN

Nerdesin günler var ki beni aramadın yazmadın

Senden gelecek bir mektubu bekledim boşuna mı

Önceleri içim umutla dolup postacının kapımı çalmasanı bekledim

Satırlarına aydınlanmasını beklerdim

Bu karanlığın saatleri setleri günler günleri  kovaladı

Giti gitti büyüdü  verdiğin yalnızlık yüreğim kahırla doldu

Ümit etmenin mutlu heyecanları yerini tarifsiz

Bir hüzne bıraktı kocaman kalabalık bir şehirde

Yapayalnız kaldım işte.

Nerdesin beni unuttun diyemeyeceğim

Unutmadığını biliyorum

Ama düşün ki benden uzaklaştığın

Her kilometre sana alan sevgimi bir kat daha artırdı.

Senden başka bir şey düşünmez oldum

Geri döndüğün zaman

Eminim şaşıracaksın böylesine mesafelerle

Büyüyen zamanla derinleşen bir aşkın karşısında

Olmak kim bilir ne kadar değiştirecek seni

Yüzünde pembelerin en güzeli gözlerinde

Işıldamanın en parlaklığı ile sevilmenin

Çok sevilmenin hazzını yudum yudum içeceksin

Sevilen bir kadının mutluluğunu . seyredeceğim

Sende sevdiğim kadının ölümsüzlüğünü yaşayacağım

Nerdesin meğer ne doldurmaz bir derinlikmiş yokluğun

Kaderde bu sensizlik . de varmış

Her insanın yüzünde sana  benzeyen bir şey aramakta varmış

Sesini duymak varmış

Şarkılarda bütün kitaplarda seni okumak varmış meğer

Ne dayanılmaz bir şeymiş yokluğun kağıtlara seni yazmak varmış.

Renk renk düşünmek varmış seni

Çiçek çiçek koklamak

Artık hiç yazmasam  da olur

Hiç gelmesen de

Meğer ne türlü bir ölümmüş yokluğun

Bir daha nerdesin demeyeceğim

Bendesin artık

Dudaklarımın değdiği kadehlerdesin.