__BİLAL BALKAYA__

ODA.50

21/11/2008

            Duyguların yoğun yaşandığı insanların özgürlüğe susadığı bir mekandan ilk sözüm merhaba..olsun satırlarım sana selam dolsun,sevmek ve sevilmek ne zalimlerin nede kalpsizlerin sadece ve sadece sevenlerin olsun yüce Allah,ımın sana vereceği en büyük ceza mutluluk olsun , güneşin doğşuyla başlayan her günün neşe huzur ve sabırla dolsun diyar ve sevgilerimi sunuyorum.

            Nasılsın ozan bey umarım iyi ve sağlıklısınızdır iyi ve sağlıklı olmanızı yeri ve göğü yaratan topraktan bedene can veren yüce Allahtan temenni ediyor iş ve sosyal hayatınızda başarılarınızın devamını dilerim.

            Sizlerde beni soracak olursanız  mahkumluğun üzerimize yüklediği ağırlıkların ve zorlukların altında ezilmeden yılmadan direnmekte ve sevdiklerimize sevenlerimize karşı daima dimdik ayakta durmaya çalışıyoruz.Bize bu dört duvar arasında sevdiklerimizin hasretinden başka zor gelen bir şey yok ama oda gelip geçecek önemli bu . zor şartlarda insan sevdiğinin yanında olabiliyormu ? sevdiğine gerçekten özlem duyabiliyor mu ? ona her konuda destek çıkabiliyormu ? eğer bu dediklerimi ya0pabiliyorsa hayattan başka insan ne isteyebilir.Sizce ozan bey bu dediklerim yanlış mı acaba…

            Bu mektubumu dışarıda beni bekleyen alieme ve kendini çok iyi bilen değerli bir o kadar da özel olan canımın içi benim bu dünyada ki yaşama sebebim göz bebeğim olan canıma gelsin.O kendini çok iyi bilir.Dışarıda bulunan arkadaşlarım okkeş,memo,Ahmet,Muhammet ,Mahmut,yeğenim doğan ve bizim taksi durağında bulunan ağabeylerim ve dayılarıma gelsin.birde 50.ci koğuşta bulunan kader birliği yaptığım değerli abi ve kardeşlerime gelsin.Özellikle kure bege,ye gelsin yeğenlerim şervan ile Muhammet,e gelsin.53.koğuşta bulunan abim ve kardeşime gelsin birde ,7 .ci koğuşta yatan rıza yağmur,a gelsin bu mektubumu okuduğunuz için ok teşekkür ediyorum.istek parkımı çalıp yazmış olduğum şiirimi okursanız daha çok mutlu olurum.Allaha emanet olun.Mazlum-ölmedim anne.şarkısını istiyorum.

Her yanı dikenli telle çevrili

Etrafı kalın duvarlar örülü

Umuda kapanmış demir pençesi

Acımasızca

Zindana atmışlar nice ümitleri

Hüküm giydirmişler büyük hayallere

Bir kurban daha geliyor elleri kelepçeli

Burada zor geçer aydınlık

Günün kara gecesi

Güneş girmez koğuşlara

Soğuktur ranza

Hasret bırakır insana

Sonunda beni de kendine

Mahkum ettin hayallerime 

Hüküm giydirdim

Acıların mazereti.

BİLAL BALKAYA

www.djozan.com