Arkadaş |
ARKADAŞ
Küçükken mutluyduk neşeliydik
Gençlik kader oldu be arkadaş
Yüzümüzde gülücükler hiç eksilmezdi
Gülmeye hasret kaldık arkadaş.
Hep büyümek istedik kücükken
Büyüdük her gün hayallerimiz sönerken
Günlerimiz hep akıp giderken
Bizde karanlıklara boğulduk arkadaş.
Sevmek vardı hani . gönülden sevmek
Yalandı sevgiler aşklar yalandı.
Onların şimdi sadece adları kaldı
Asıl mutluluk çocuklarınmış arkadaş.
Geceler karanlık ,yıldızlar parlamaz
Gecelerden bundan . sonra dost olmaz
Bu hayatın sonu ne olur belli değil
Güneş bizim için doğmuyor be arkadaş.
|
|
Ekleyen: BARIŞ BALKAYA - 22.02.2009 -
109 Okuma - 6 Yorum |
|
|
|
|
|
|
 |
Barış Balkaya Şiir Ve Yazıları. |
|
|
|
|