 Oğul |
Oğul
‘Bir varmış bir yokmuş’ diye başlayan
Başladıktan sonra zevkle taşlayan
Bir hayattayız ki; gülüp haşlayan (!)
Nefsini ip diye eğirme oğul…
Hep doğmalısın ki; güneşten once
Gün denen günceye inceden ince
Yol alma vaktidir gidersin anca!
Feyiz katarını kaçırma oğul...
Büyüklerini say küçüğünü sev
En . büyük düşmanın nefsin denen dev
Yıkılacak bir gün dünya denen ev
Vicdanından hakkı ayırma oğul…
Hakk denen gerçeğe aklınla ulaş
Alçağı – yükseği azminle dolaş
Bir eren görürsen tozuna bulaş
Sükûtu unutma ‘bağırma’ oğul…
Yesevi’nin sofrası olmalı düşün
Mevlana’yı düşün Yunus’u düşün
Akıl çölündesin düşün ve taşın!
Melek dururken cin çağırma oğul…
Bir ney içindesin üfleniyorsun
Kulaktan kulağa dinleniyorsun
Duymazlarsa eğer kinleniyorsun
Su görmeden paça sıyırma oğul…
Akıllar akıla hiç değildir denk
Akıllar akılda hep bulur ahenk
İşte yolundaki taşlar ve mihenk
Aklını nefsinle kemirme oğul…
Bedenin; toprağın, lisanın; dilin
Ahlâk’ın Haktandır kırbacın elin
Adaletin seninle ezelden selin
Haksız güçlüyse de kayırma oğul…
Misafirliğini unutma sakın
Şu alemde göçler hep akın akın
Ey fani dün doğdun yarın çok yakın!
Bir son karşısında delirme oğul…
Kaderin yayından bir ok gelirse
Rüzgarları kesip bağrın delerse
Yiğitliğin gider adın kalırsa
Dimdik ayakta dur seğirme oğul... .
Orkun IŞIK
|
|
Ekleyen: Orkun IŞIK - 17.10.2008 -
152 Okuma - 0 Yorum |
|
|
|
|
|
|
 |
Orkun Ve Şiir |
|
|
|
|
