YÜREĞİMDEKİ YÜREĞE.

Canım ;İnsanları sevmek,onlara değer vermek,onlardan bir şeyler ummak….ne aptalca bir heves  umut ve ne anlaşılmaz bir tutku!.İnsanlarla olmak garip bir duygu.Bir zaman uçarsın havalarda bir şeylere sığmazsın sonra kanadın kırılıverir bir anda ve “pat” yerde bulursun kendini.Ben hep böylesini gördüm, insanlarla olmaktan nefret edişim belki de bundandır.

Balım:inan bana bazen öyle insancıl duygular yaşıyorum ki…işte o zaman , evet,işte o zaman dünya her şeye rağmen yaşamaya değer diyorum.Her zaman derim bunu hayat süprizlerle doludur diye, çok zaman değil kaç dakika önce içimde bin bir umut ve sana karşı kırgın . bir sitem neticede başkasını seviyorsun, yada ben öyle biliyorum ve buna rağmen yaşadığını mutlu olduğunu bilmek yinede beni mutlu ederken,ve şunu hissediyorum adım adım benden uzaklaşıyorsun.bunu da  duyduğum zamanlar da yıkılıyorum adeta.hele umutlarımın karşılıksız olduğunu bilmek kül ufak oluyorum .Çıldırıyorum sanırım mutsuzluktan.en azından ara sıra bana bir merhaba deyişin beni mutlu ediyordu.ya şimdi ne yapacağım diye kara kara düşünmeye başladım.

Hasretim; Ben ben değilim.şimdi yaşayamıyorum ve ben, ben olarak kalamıyorum bu lanet olası hayat şartları  için de,çoğunlukla olduğu gibi yine sitemlerim, yaşama koşullarım öylesine ağır ki  acımasız ki ben olmam gerektiği gibi değilim.izin vermiyor fırsat tanımıyorlar insanlar, kader ve uğruna ölümü göze aldığınız bir sevgi yani sen……?

Şu hayat serüveninde anlayamadığım bir nokta var  o üzüldüğü zaman canımın yandığı  o mutsuz olduğu . zaman içime damla damla kanın aktığını hissetiğim insanı  gariptir ama  daha tam tanıyamıyorum.belik de ismi bile takma….işte aci olan  şey bu bence...Tanıdığım çehrelerin  hepsi dost bana.her yaştan  her kültürden ve karşı cinsten çok insanlarla tanışıklığım,konuşmuşluğum belli bir samimiyetim var sanıyorum.karşılıklı sevgim olmasa da insanlarla insanlar beni dost ve yakın bilmektedirler.Böyle olduğu halde hakkımda ileri geri konuşmaların neden benden bu denli nefret ediyorlar: yada çekemiyorlar ki insanlar bunu özellikle bu net aleminde çok yaşadım.değer verirsin bacım dersin  ama o insanın değişik bir yöne çektiğinden haberin bile yoktur.ve bunlar benim hayatımın her döneminde devam etti.bu yüzden de çok mutsuzum.gülyüzlüm….işte o zamanda benim için hayat anlamsız , insanların topunu sahtekar olarak nitelerim.önüne geçilmez bir nefret sonra tüm benliğim.muhatabım hiçbir zaman şu yada bu şahıs değildir.bir sürü haksız ve bir o kadarda saçma ithamlar..ve ben şuurumu kaybetme çizgisine yaklaştığımı hissediyorum çoğu zaman canım benim.sende olmasan çoktan  bu nefese beklide son vermiştim ya…..Hayırlısı…

            Sevginin karşılıksız, güvenin karşılıklı,mutluluğun karşılıklı,huzurun karşılıklı olduğuna inanırım.ve yalnızlığımda senin yokluğunu şiddetle hissederim.bilmelisin.

Ayyüzlüm;eyer seni keşfetmemiş olsaydım inan bana  hayatım her zaman bir sürü “sıradanlıklar” şüphesiz ki devam edecekti.Şuna birazcık derli topluysam en büyük pay senindir.Bu son birkaç ay içinde sana hissettiklerim , beklide beni bir kez daha umutlarımın tükendiği son anda yetişti imdadıma ve en azından hayatın anlamsız ve boş olmadığını bir kez daha fark ettim ve bir yaşama gayem olduğunu anladım.

            İnsanların hep ikinci üçüncü yüzlerinin yansıtıldığı bu sanal alemde senin gibi biri bulmak cok zor gülüm diyorum çünkü seni bir gül olarak bildim ve bu isimle seni tanıdım ve ölünceye kadarda bu isimle yüreğimdeki çöllenen bozkırda yaşatmaya çalışacağım.ve bizlerin geçmişten geleceğe birer yolcu olduğumuz şu dünyada seni hep sevecek ve bir gün bir daha gitmemek üzere bana gelebileceğini ümit ederek bekleyceğim.geçmişten geleceğe ve oradan mechul zamanlara uzanan bir yol…bizimki…bazen engebeli,,engelli ve çetin,bazen dümdüz ferah ve tekin bu dönemeçli hayat yolunun yolcularından biridir şu daracık dünya denen çerçevede yaşadıklarımız ve yaşayacaklarımız.

Az önce caduuuu, neler yazacağım diye kafa patlatırken,şimdi mechul bir yerlerden zihnime ve yüreğime damla damla ilhamlar serpiliyor .her bir damla düştüğü noktada bölünüp bin oluyor büyüyor taşıyor halka halka dağılıyor ve benim yüreğimi ürkütmeden  , ürperti vermeden  tatlı tatlı bir şaka gibi sarıyor ve bereketli ilhamların kaynağı  demin sözünü ettiğim ilkbahar gülü gökyüzümdeki tek aydan, tek yıldız dan kaynaklanıyor  olsa gerek….

 sen bende nesin biliyormusun?.....Bir özgür evet bir özgürlük gülüsün.çünkü seninle tanımıyor yüreğim hiçbir engeli , hiçbir sebebi , hiçbir kuralı…

Zalimin karşısında kahraman, ahmağın karşısında acımasız alaycı bilgiçlik taslayanların önünde en zeki alim, en karamsar  , en kötü olaylar karşısında haksızlıklara bile yıkılmayıp bir mutluluk payı çıkartan polianna, kötülüklere karşı hemen köpürmeyen  sabır taşı ,fakat olgun mücdeleci , dedikodulara , gereksiz işler peşinde koşanlara güçlü bir susturucu,olup olmaz , ilgili , ilgisiz her şeyde bir bilge ,  burnunu sokanlara umulmadık bir darbe,,kendinde topladığın gizemin , sırların ve çekiciliğinle inan bana sen ,

Bütün vasıflarınla bir güzellik abidesi muhteşem bir sevgili ve eş sin …………

Balım: gücüme giden ne biliyormusun….aslında çok şey var..acaba karamsar düşünmeyemi başlamışım,eskiden  . olduğu gibi…hayır,sanmıyorum gerçekleri düşünüyorum yalnızca gerçekleri düşünüyorum.Lanet olsun,gerçekler de her zaman kötü işte!........

Benim hayatım da bir kadir gecesi var seni tanıdığım gecedir.

Benim hayatımda bir doğum günüm var seni tanıdığım gündür.

Benim hayatımda bir mutlu günüm var seni mutlu gördüğüm gündür.

Benim hayatımda bir ümit vardır seni düşündüğüm ümittir.başkada bir beklentim yok

Aynalara bakmaya utanıyorum….şu üç günlük dünyada yaşadıklarımdan kaynaklanan ve mat bakışlarımı görünce inan bana yorgun gözlerle hayattan hiçbir beklentim kalmıyor.öyle bir tembellik öyle bir miskinlik çöküyor ki üzerime ….mutlumuyum , ızdırapmı çekiyorum  belli değil hayatım belirsiz.az önce Reşat nuri güntekin  “dudaktan kalbe” romanını bitirdim.her Reşat okuyuşumda değişiyorum.yani Reşat  beni çilgin düşüncelere sevk ediyor.Ama şuan çok acizim sana yazmak isteyip te yazamadıklarıma ağlıyorum.Karışık ve ağır bir gürültünün tehdidinde zihnim.

         Şunu bilemezsin ahh !ağlamaya ne çok ihtiyacım var Allah,ım başımı dizine koyup ne güzel olurdu.göz pınarlarım da kurumuş . galiba sahte sevdalara, mutsuzluklara.inan bana

Ama ben bunu da başaramıyorum kahretsin.Ağlayamıyorum hür değilim düşüncelerime esirim şimdi.beni anlayamayacak insanlar ve hele yüreğimi rehin alan senin karşında olmak….sıradan bir toplumun ferdiyim bu gece birazcık düşünceye dalmam bile hoş karşılanmıyor…Baksana göz yaşlarım yine ihanete başladı koyu verdiler.ve kendi kendime soruyorum aşık oldunmu? yada aşıkmısın?…bu güne kadar olan aşklarım inan bana hep ihtiyactan doğmuştur yada bir boşlukta kalışımdan olmuştur.oysa aşk böyle olmamalı.desteğe korunmaya,sevilmeye,paylaşmaya muhtaç bir durumda dolmamalı yüreğime o ürpertili bakışların.seni tanıdıktan sonra olumlu düşünce gücümü kaybettim.

çevrem çok kimi sesimin peşinde , kimi kariyerimin , kimi de tatlı bir dilin peşinde.ama yüreğimde zakkum ağaçlarının yeşerdiğinden maalesef kimsenin haberi yokkkkkkk. şunu bil ki; ben, bomboş ruhların gıdası hasta benliklerin ilacı,

Ben sahte dostluklara alternatifim.en azından öyle biliyorum.

Ay aydınlığı hakim bu akşam sensiz yine gökyüzüme aydınlıklara

Kar beyazlığı sinmiş kimsesiz sokaklara ama ben sensiz yürümekteyim….nereye…?

Kimbilir? mevcutlu bir kervanız bu diyarda.yola çıktık bir hayal gibi sessiz umutlara.

Gökyüzünün sönük yıldızları dökülüyor bak seninle ilhamlarıma üzülmüyorum.

Yitik sevdalarımın yalancı ateşi düşüyor yüreğime sensiz üşüyorum.

Sema kapısı açık kristaller serpiliyor avuçlarıma düşünüyorum

Kimsesizlikte renkli sesler konuk yalnızlığıma korkmuyorum.

            Yaşadığımı hissedeceğim buna karar verdim ilk.sonra mı ?..bir bilsem.ama beklide  sonrası gelecek elbet.başkaları tarafından programlanmış bir cihaz değilim ben,insanım insan isem , ki öyleyim , hayalim var demek.hayalimi , hayallerimi gerçekleştirmeye geldim sana.aklıma her düşüşünde damla damla kan akıyor yüreğime.çünkü sen geliyorsun  hep aklıma.seni arayacağım tekrar tekrar.sana bağlıyım ve . bağlanacağım yemin ederim.umut var sende.Ah Allah,ım seni seviyorum…

Her şeye rağmen seviyorum ve umutluyum.mutluyum seviyorum.kimi mi ? tabi ki  en az kendim kadar deli bildiğim,seni , ama hissediyorum ben günün birinde seninde bu duygularıma karşılık  verebileceğini.çıkmadık candan umut kesilmez biliyorum.hep bekleyeceğim.bekleyeceğim bekleyeceğim ve beklemek zorundayım………

Bütün olumsuzluk ve mutsuzluklara rağmen , yüreğimdeki kupkuru tohumlara sanki günün birinde gizli bir el olup su serpeceğinin günü iple çekiyorum ve yeşereceğine inanıyorum.offff  anlatamıyorum işte.anlamıyorum kendimi.ben galiba  boş ver sen yine beni red edeceksin cevabın hazır  yinede seni bekliyorum.ve de bekleyeceğim.çünkü sen kötülüğü bilmeyecek kadar tertemiz duygular taşıyorsun.kötülüğü asla sevmezsin.böyle bir şey yaparsan seni seven insanlara verebileceğin en büyük kötülük olur.Ve ben senin kötülük yapabileceğine inanmıyorum.SENİ SEVEN DJOZAN